Πολλά δε θέλει ο άνθρωπος να `ν’ ήμερος να `ναι άκακος λίγο φαΐ λίγο κρασί, Χριστούγεννα κι Ανάσταση γράφει ο Ελύτης.     Έχω περάσει πολλές και διαφορετικές Κυριακές στη ζωή μου. Ευχάριστες και δυσάρεστες, ενδιαφέρουσες κι ανούσιες, χαρούμενες ή θλιβερές, ηλιόλουστες ή σαν κι αυτή του Τσιτσάνη, συννεφιασμένες.  Όταν, όμως, σκέφτομαι σήμερα την Κυριακή,... Continue Reading →

Τα οικοτροφεία Κομοτηνής ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΕΩΣ ΤΟ 1977      Το Γυμνάσιο και οι σπουδές ως το 1977 για τα χωριατόπουλα ήταν δύσκολη υπόθεση. Πρώτα πρώτα ήταν εξαετές (περιλάμβανε και το Λύκειο). Έπειτα, δεν ήταν υποχρεωτική εκπαίδευση και γι’ αυτό ήταν αυστηρό. Δύσκολα έμπαιναν ψηλοί βαθμοί, πολλοί έμεναν στάσιμοι, οι τιμωρίες ήταν συχνά βαριές, το... Continue Reading →

     Κάθε χρόνο, στις 8 Ιανουαρίου πραγματοποιούνταν το έθιμο της "Μπάμπως" . Επειδή σ' αυτό το έθιμο κυρίαρχο ρόλο είχαν οι γυναίκες, με τους άνδρες να παραμένουν στα σπίτια τους ή να παρακολουθούν από μακριά, ονομάστηκε μεταγενέστερα “Ημέρα της Γυναικοκρατίας”.      Κατά την ημέρα αυτή, εορτή της Αγίας Δομνίκης, ή Δόμνης, τιμώμενο πρόσωπο ήταν η... Continue Reading →

    Η λέξη σειρά αρχικά σήμαινε μόνο αυτούς που κατατάσσονταν μαζί στον στρατό, ανήκαν δηλ. στην ίδια ΕΣΣΟ.  Επειδή η λέξη "σειρά" περιείχε ομοιοπαθείς άρχισε σιγά σιγά να αλλάζει νόημα. Η προσφώνηση «ρε σειρά!» σημαίνει «ρε φίλε», «ρε συνάδελφε», και υπονοεί την έκκληση στα αισθήματα αλληλεγγύης του άλλου. Έτσι, ακούγονται εκφράσεις όπως «ένας εβδομηνταδυάρης» (=... Continue Reading →