«Τα πιο ωραία λαϊκά σε σπίτια με μωσαϊκά τα είχαμε χορέψει … », τραγούδησε η Άλκηστη Πρωτοψάλτη, φέρνοντας γλυκά στο νου τη διασκέδαση των  νέων εκεί γύρω στο ΄70. Μια τέτοια ιστορία που θυμίζει πολύ αυτό το άσμα θα σας αφηγηθώ, αν και δεν έχει να κάνει μόνο με λαϊκά  ούτε και με... Continue Reading →

Καθρεφτάκια για νέγρους! του Στέφανου Ελευθεράκη      Συμπτωματικά εντελώς, πριν λίγα χρόνια, έτυχε να δω σε σινεμά της Κομοτηνής την ταινία «Ουρανία». Είχαμε πάει  για να δούμε κάποια άλλη ταινία  στην  ODEON αλλά ατυχήσαμε. Δεν έπαιζε την ταινία που θέλαμε, οπότε μην έχοντας άλλη επιλογή αρκεστήκαμε στην “Ουρανία”, για την οποία δεν είχα καμιά πληροφορία.... Continue Reading →

Οι Πόντιοι της Πόρπης     Θυμάμαι τον παππού Γιάννη Κουμανίδη με τη σύζυγό του Χαρίκλεια και την πολυμελή οικογένειά τους. Δυναμικός και στιβαρός παππούς, με τη φήμη του πολύ καλού κολυμβητή και λάτρη της θάλασσας, έδινε την εικόνα ενός ανθρώπου που «έφαγε τη ζωή με το κουτάλι», που ήξερε να ζει, ήξερε να αστειεύεται αλλά μπορούσε... Continue Reading →

   Δεν ξέρω από πότε άρχισε η συνήθεια της λεγόμενης «βόλτας». Έτσι λεγόταν παλιά η βραδινή έξοδος, «βόλτα». Λογικά, στο χωριό μας πρέπει να εδραιώθηκε από το ’50 και μετά, όταν η θέση της γυναίκας σταδιακά άρχισε να βελτιώνεται: λιγόστευαν τα προξενιά, τα κορίτσια «ξεμύτιζαν» δειλά στην αρχή, πιο τολμηρά στη συνέχεια, τα φουστάνια άρχισαν... Continue Reading →